Column

In levensgevaar

Met grote, angstige ogen kijkt de patiënt mij aan. Hij is pas 23, maar diep in de put - zo diep dat hij geen andere uitweg meer zag dan zichzelf op te sluiten in de douche met het voornemen zijn polsen door te snijden. Dit zou hem moeten verlossen van de wanhoop en chaos in zijn hoofd. Gelukkig kwam de politie op tijd en kon deze de jongen ervan overtuigen zijn plan niet uit te voeren. Vanwege de acute, dreigende situatie is de patiënt met spoed aangemeld bij de crisisdienst.

 

Eerstelijnszorg of niet?

Als huisarts in opleiding doorloop je in het tweede jaar verschillende klinische stages, waaronder een in de psychiatrie. Want je wordt geacht te weten wanneer een depressie of een ander psychologisch of psychiatrisch probleem in de eerste lijn kan worden behandeld, en wanneer een situatie zo ernstig is dat er specialistische zorg nodig is. Wanneer is iemand bijvoorbeeld een gevaar voor zijn of haar eigen leven en is opname, al of niet gedwongen, noodzakelijk?

 

Luisteren

Bij de crisisdienst heb je ruim de tijd voor je patiënten. Best moeilijk voor een dokter zoals ik, die gewend is aan de noodzaak van snel en het liefst ook nog pragmatisch handelen. In het eerste contact met de patiënt gaat het vooral om luisteren. Dus luister ik naar de jongen die tegenover me zit. Zijn verhaal gaat over een verloren liefde. Vechtend tegen zijn emoties vertelt hij dat zijn eerste, serieuze relatie voorbij is. Dit verlies is voor hem niet te dragen. Alleen met zijn hoofd kan hij beredeneren dat hij het waard is om te leven. Hij is jong, intelligent, ziet er goed uit. Niets aan de hand, zou je zo op het eerste gezicht denken. Maar zijn hart wint het van zijn hoofd. Als ik hem vraag of hij nog steeds van plan is zijn leven te beëindigen, knikt hij zacht ja…

 

Meer doen

Voor de psychiater is het duidelijk. Deze jongeman kan niet naar huis en zal beschermd moeten worden tegen zichzelf. Een opname met een daarbij behorend behandelplan volgt. Voor mijn gevoel zijn we nog niet klaar. Ik wil nu graag meer doen om hem bij te staan. Maar de psychiater attendeert mij er terecht op het probleem niet tot mijn probleem te maken. Veel tijd om er verder over na te denken heb ik niet. De volgende crisis is alweer aangemeld.

 

column van Henriëtte Koerts, tweede jaars aios, zomer 2014

Heb jij vragen over de opleiding of het beroep?

Laat het weten, wij nemen contact met je op